Głos Pacjenta Onkologicznego Nr 6/2018 (34)

22 „Głos Pacjenta Onkologicznego” nr 6, grudzień 2018 Projekt realizowany ze środków PFRON Jakość życia w chorobie nowotworowej Nokturia. Jak częsty jest to problem? Nokturia, czyli dolegliwość, która po- lega na konieczności oddawania moczu w nocy to istotny problem społeczny, który dotyka mężczyzn z dysfunkcją dolnych dróg moczowych i rozrostem gruczołu krokowego oraz kobiety. Świadczy o tym fakt, że pozbawienie snu w nocy jest czynnikiem pogarszającym jakość życia, upośledzającym jakość wy- konywanej pracy oraz przyczyną wielu wypadków o podłożu komunikacyjnym. Nie mam najmniejszych wątpliwości, że zgodnie z zaleceniami najpoważniej- szych organizacji urologicznych, w tym PTU, nokturia jest objawem wchodzą- cym w skład dysfunkcji dolnych dróg moczowych, który wymaga bezwzględ- nego leczenia. W jakimwieku nokturia dotyka ludzi? Dolegliwość dotyka osób niemal w każdym wieku. Chociaż należy do- bitnie podkreślić, że jako objaw cho- robowy towarzyszący dolegliwościom ze strony dolnych dróg moczowych u mężczyzn i kobiet, wykazuje liniową zależność od wieku. Wraz z wiekiem wzrasta częstość występowania tego objawu. Jak bardzo obniża się u pacjentów jakość życia w wyniku tej choroby? Nokturia w istotny sposób obniża u pacjentów jakość życia. Bezsenność i niewyspanie to przyczyna upośle- dzenia jakości życia, komunikacji in- terpersonalnej, wielu wypadków oraz nieszczęśliwych zdarzeń. Trzeba zna- leźć najlepsze rozwiązanie terapeutycz- ne. Na szczęście urolodzy dysponują zarówno diagnostycznymi, jak i tera- peutycznymi narzędziami, u podstaw których leży odpowiednie zdiagnozo- wanie choroby i dopasowanie leczenia do potrzeb pacjenta. W jaki sposóbmożna leczyć nokturię? Przede wszystkim należy rozpoznać przyczynę takiego stanu rzeczy. Może być ich wiele. Mogą to być przyczyny zarówno anatomiczne, jak i zaburzenia czynnościowe. Istnieje wiele środków farmakologicznych, za pomocą których można leczyć nokturię. W przypadku braku skuteczności leczenia farmako- logicznego stosuje się leczenie zabiego- we zmniejszające stopień nasilenia tego bardzo uciążliwego objawu. Czy polscy pacjenci mają dostęp do najnowocześniejszych terapii? W naszym kraju pacjenci mają dostęp do najnowocześniejszych terapii. Nie w każdym przypadku są one refundo- wane. Nie mam najmniejszej wątpli- wości, że w niedługim czasie istnieje szansa na zmianę tego stanu rzeczy. Co jeszcze system ochrony zdrowia może zaoferować pacjentom chorym na nokturię? System ochrony zdrowia może za- oferować pacjentom chorym na nok- turię przede wszystkim doskonałe narzędzia diagnostyczne, które znaj- dują się w rękach urologów. Urolog zawsze jest najlepszym przyjacielem mężczyzny i kobiety w kontekście zdrowotnym. Premier Mateusz Morawiecki pod- czas grudniowego exposé powiedział, że ochrona zdrowia będzie jednym z priorytetów jego gabinetu. W jakich obszarach urologia powinna zostać dofinansowana? Niemal w każdym. Bardzo się cie- szę, że słowa premiera wpisują się w fundamentalne działania PTU, u podstaw którego leży działalność na rzecz ochrony zdrowia. PTU głę- boko rozumie konieczność przemian zdrowotnych w naszym kraju i dekla- ruje wszelką współpracę w tej kwestii. A wszystko po to, aby przyczynić się do poprawy jakości funkcjonowania systemu ochrony zdrowia, w tym także w dziedzinie urologii. Rozmawiała Martyna Chmielewska medexpress.pl 30.07.18 Materiał edukacyjny przygotowany w ramach akcji „ Nokturia Bez Tajemnic ” prowadzonej przez Fundację Wygrajmy Zdrowie. Prof. dr hab. n. med. Piotr L. Chłosta, FEBU – Kierownik Katedry i Kliniki Urologii Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie, prezes Polskiego Towarzystwa Urologicznego (PTU) od 2015 r. Absolwent Szkoły Muzycznej im. G. Bacewicz we Wrocławiu w klasie skrzypiec i Wydziału Lekarskiego Wrocławskiej Akademii Medycznej im. Piastów Śląskich. Chirurg, specjalista urolog. Od 2008 roku przewodniczący Sekcji Endourologii PTU, a w latach 2002–2014 delegat PTU do Europejskiej Rady Urologii (European Board of Urology). foto: pulsmedycyny.pl Nokturia – problem medyczny i społeczny – rozmowa z prof. Piotrem Chłostą