Głos Pacjenta Onkologicznego Nr 6/2018 (34)

24 „Głos Pacjenta Onkologicznego” nr 6, grudzień 2018 Projekt realizowany ze środków PFRON Jakość życia w chorobie nowotworowej Metody arteterapii w ramach warsz- tatów tańca tradycyjnego, nawiązują do improwizacji ruchowej i tanecznej, pracy z ciałem, nauki odczuwania i re- laksacji. W zajęciach mogą brać udział osoby w każdym wieku i o różnym po- ziomie sprawności. Taniec w grupie pa- cjentów onkologicznych, integruje jej członków, pomaga stworzyć wspólnotę. Muzyka i taniec angażuje wszystkich pacjentów, bez względu na ich wykształ- cenie oraz zdolności i umiejętności muzyczne czy taneczne. Wykorzysta- nie muzyki, tańca i ruchu jako metody pomagania sobie i innym jest nie tylko atrakcyjne, ale i skuteczne. Oddziaływania muzyką i tańcem mogą zaktywizować w człowieku różnorodne układy fizjologiczne, sty- mulując układ nagrody w mózgu, dostarczając przyjemności, emocji pozytywnych, jako przeciwwagi do za- lewających pacjenta emocji negatyw- nych. Oddziaływania intelektualne nie mają wtedy takiej siły, jak emocje pozytywne – jako przeciw-regulacja wobec emocji negatywnych. Kontakt ze sztuką, a zwłaszcza z muzyką i tań- cem, które tak łatwo regulują nastrój, dostarcza poczucia bezpieczeństwa (poprzez zmniejszenie napięcia oraz rozluźnienie psychiczne i fizyczne), jest też zbiornikiem ogromnej energii, która może wspomagać osłabiony or- ganizm. Spośród różnych sztuk muzyka i ta- niec zajmują specjalne i unikatowe miejsce w terapii. Są bowiem nie- zwykle złożonym bodźcem, silnego i wielowymiarowego oddziaływania na człowieka. Muzyka i taniec dają bezpośredni unikatowy dostęp do afektywno-moty- wacyjnych systemów w mózgu. Ponad 90% ludzi potrafi tańczyć, a to, że tego nie robią, wynika z uprzedzeń i psy- chiczno-fizycznych blokad. Osoby, któ- re trafiają na warsztaty są w większości zestresowane, wewnętrznie „pospina- ne”. Warsztaty tańca pomagają, po- znać się nawzajem, zbudować pewien rodzaj więzi, wspólnoty, dzięki której będą odczuwali radość przebywania ze sobą. Wtedy ustępują blokady. Warsztat poprzez terapię tańcem i ruchem, z muzyką oraz śpiewem tradycyjnym łączy terapię i zabawę, pozwala jednoczyć ciało, umysł, du- cha, poprawić jakość życia. Taniec, muzyka, śpiew pomagają również rozładować stres i wyrażać emocje, a to wszystko ma ogromny wpływ na nasze ciało. Poprzez taniec uczestnicy mogą otworzyć się na nowe zaintereso- wania, dostarczyć emocji zarówno do ich przeżywania, jak i – co ważniejsze w chorobie – do ich wyrażenia, co od- ciąża i uwalnia ciało. Warsztaty tańca tradycyjnego mają też na celu popula- ryzację tradycyjnej kultury i muzyki, pielęgnowanie tożsamości kulturowej, są nauką i zabawą na bazie tradycyj- nych polskich tańców etnicznych. Celem warsztatów tańca tradycyj- nego jest nie tyle wyuczenie popraw- ności kroków i figur, ale poczucia zarówno jedności z własnym ciałem, jak i bycia członkiem wspólnoty/gru- py tanecznej. Należy pamiętać, że po- prawne kroki i figury zajmują miejsce drugorzędne. Tańce korowodowe to najbardziej archaiczne formy taneczne, opierają się one na prostych, powtarzalnych, ła- twych do nauczenia sekwencjach kro- ków i rosnącej stopniowo dynamice, co pozwala szybko zbudować w grupie poczucie wspólnoty. Warsztat rozpo- Jacek Hałas – absolwent ASP, muzykant (akordeon, lira korbowa, fortepian, pasterskie flety i perkusjonalia), śpiewak, tancerz, aktor, kompozytor, performer. Współzałożyciel kilku formacji muzycznych. Twórca i uczestnik międzynarodowych projektów artystycznych, teatralnych oraz filmowych. Zajmuje się tradycjami wędrownych śpiewaków, tańcem korowodowym i wirowym, muzyką tradycyjną Europy wschodniej, działalnością warsztatową i edukacyjną. Tworzy muzykę dla teatru, filmu i radia. Warsztat tańca tradycyjnego